Pomoc społeczna

Prawo do świadczeń pomocy społecznej, jeżeli umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej, przysługuje:

1) osobom posiadającym obywatelstwo polskie, zamieszkującym i przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
2) cudzoziemcom, zamieszkującym i przebywającym na tym terytorium, posiadającym zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich, zgody na pobyt tolerowany lub w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy zamieszkującym i przebywającym na terenie Polski obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu EFTA – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej oraz członkom ich rodzin, posiadającym prawo pobytu lub stałego pobytu na terenie Polski

Każda osoba, stająca wobec problemów, których nie jest w stanie rozwiązać samodzielnie, ma prawo zwrócić się z prośbą o pomoc do placówek pomocy społecznej. Pomoc społeczna służy wszystkim osobom, których egzystencja jest w jakikolwiek sposób zagrożona.

Wszelka pomoc instytucjonalna udzielana jest w myśl zasady, według której w pierwszej kolejności wykorzystywane powinny być zasoby i możliwości własne (a także rodziny) osoby odbierającej pomoc.
Brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym lub asystentem rodziny w rozwiązywaniu trudnej sytuacji, a także odmowa zawarcia kontraktu socjalnego, niedotrzymywanie jego postanowień, nie uzasadniona odmowa podjęcia pracy przez osobę bezrobotną lub odmowa wykonywania prac społecznie użytecznych bądź nieuzasadniona odmowa podjęcia leczenia odwykowego w zakładzie lecznictwa odwykowego przez osobę uzależnioną, mogą stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej.

Sposób składania wniosków o pomoc i tryb ich rozpatrywania:

W pomocy społecznej wnioski o pomoc mogą mieć formę pisemną, jednak pracownicy socjalni są zobowiązani przyjąć wniosek składany ustnie np. drogą telefoniczną. Nie jest konieczne by wniosek precyzował oczekiwany zakres pomocy lub żeby był składany przez osobę zainteresowaną. Pomoc społeczna może być również udzielana z własnej inicjatywy ośrodka pomocy społecznej (z urzędu) po zgłoszeniu dokonanym przez osobę, której sprawa nie dotyczy. Pracownik socjalny, po przyjęciu sygnału o problemie i rozpoznaniu potrzeb danej osoby lub rodziny, powinien sam zaproponować najkorzystniejsze formy świadczeń i doprowadzić do ich uzyskania.

We wnioskach składanych na piśmie warto zawrzeć informacje o:
- problemie (problemach), w których rozwiązaniu rodzina lub osoba potrzebuje pomocy (możliwie precyzyjne i szczegółowo określone)
- wszystkich dochodach wspólnie zamieszkujących członków rodziny za ostatni miesiąc
- wszystkich niezbędnych wydatkach rodziny za np. ostatni miesiąc (opłaty za mieszkanie, wyżywienie, odzież, środki czystości, leczenie i leki, rehabilitacja, edukacja i inne)
- niezaspokojonych, istotnych życiowo potrzebach rodziny.

Po złożeniu wniosku, w ciągu najdalej czternastu dni, należy spodziewać się wizyty w domu pracownika socjalnego, który przeprowadzi wywiad środowiskowy.

W sprawach niecierpiących zwłoki, wymagających pilnej interwencji ośrodka pomocy społecznej lub powiatowego centrum pomocy rodzinie, wywiad przeprowadza się w terminie 2 dni od dnia powzięcia wiadomości o potrzebie przyznania świadczenia.

Przyznanie świadczenia pomocy społecznej jest prawie zawsze poprzedzone przeprowadzeniem wywiadu środowiskowego w miejscu zamieszkania lub w miejscu stałego czy czasowego pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie. Wywiad dotyczy nie tylko osoby ubiegającej się o pomoc ale również osób wspólnie zamieszkujących i gospodarujących, a także członków najbliższej rodziny (rodziców lub dzieci czy też rodzeństwa). W trakcie przeprowadzania wywiadu pracownik socjalny ma prawo żądać złożenia oświadczenia o dochodach i stanie majątkowym rodziny. Odmowa złożenia tego rodzaju oświadczenia jest podstawą do negatywnego rozpatrzenia wniosku. Formularz wywiadu środowiskowego jest wypełniany przez pracownika socjalnego. Po zakończeniu wywiadu jest on przedstawiany do podpisu osobie składającej wniosek. Złożenie podpisu oznacza, iż wnioskodawca potwierdza zgodność danych zawartych w formularzu ze stanem faktycznym.

W terminie do 30 dni od zakończenia wywiadu środowiskowego zostanie wydana pisemna decyzja w sprawie realizacji bądź odmowy realizacji wniosku. Od decyzji przysługuje możliwość odwołania się - zgodnie z zawartym w niej pouczeniem.
Ze względu na długi okres oczekiwania na rozpatrywanie odwołań, w niektórych wypadkach warto rozważyć możliwość ponowienia wniosku bez składania odwołania. Należy wówczas pracować nad poprawieniem argumentacji i uzupełnieniem wniosku - czytając uważnie uzasadnienie odmownej decyzji.

Świadczenia w postaci interwencji kryzysowej, poradnictwa i pracy socjalnej nie wymagają wydawania decyzji i nie są uzależnione od poziomu dochodów.


ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNE

Komu przysługuje pomoc:
Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:
1) ubóstwa;
2) sieroctwa;
3) bezdomności;
4) bezrobocia;
5) niepełnosprawności;
6) długotrwałej lub ciężkiej choroby;
7) przemocy w rodzinie;
7a) potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi;
8) potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności;
9) bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych;
10) (uchylony);
11) trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą;
12) trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego;
13) alkoholizmu lub narkomanii;
14) zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej;
15) klęski żywiołowej lub ekologicznej.

Prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom w przypadku występowania jednej z powyższych okoliczności, a których dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kryterium dochodowego, określonego w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej:

- osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 542 zł, zwanej „kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej”;
- osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 456 zł, zwanej „kryterium dochodowym na osobę w rodzinie”;
- rodzinie, której dochód nie przekracza sumy kwot kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, zwanej „kryterium dochodowym rodziny”.
- „przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 250 zł”.

Za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszone o:

- miesięczne obciążenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych;
- składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz społeczne;
- kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób.

Do dochodów nie wlicza się:  
- jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego;
- zasiłku celowego;
- pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty;
- wartości świadczenia w naturze;
- świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych.
 
Przy ustalaniu kryterium dochodowego uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej brane są pod uwagę dochody osoby zainteresowanej i członków jej rodziny, z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o pomoc, lub w przypadku utraty dochodów z miesiąca, w którym został złożony wniosek.

W razie wystąpienia rażących dysproporcji między wysokością dochodu a rzeczywistą sytuacją majątkową stwierdzoną przez pracownika socjalnego, kierownik ośrodka pomocy społecznej może odmówić przyznania świadczeń z pomocy społecznej.

Zasiłek stały

Jest to świadczenie obligatoryjne (obowiązkowe) przysługujące na podstawie art. 37 ustawy o pomocy społecznej osobom całkowicie niezdolnym do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, spełniającym kryterium dochodowe i stanowi uzupełnienie dochodu tych osób do kryterium ustawowego.

Zasiłek stały ustala się w wysokości:
- w przypadku osoby samotnie gospodarującej - różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 529,- zł miesięcznie;
- w przypadku osoby w rodzinie - różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 456,- zł miesięcznie.
- kwota zasiłku nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie.

Zasiłek okresowy

Świadczenie przysługuje na podstawie art. 38 ustawy o pomocy społecznej i adresowane jest do osób i rodzin bez dochodów lub o dochodach niższych niż ustawowe kryterium oraz zasobach pieniężnych nie wystarczających na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych, zwłaszcza ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego.

Zasiłek okresowy przysługuje:
- osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
- rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.

Zasiłek okresowy ustala się:
- w przypadku osoby samotnie gospodarującej - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 542zł miesięcznie;
- w przypadku rodziny - do wysokości różnicy między kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny.

Kwota tak ustalonego zasiłku okresowego nie może być niższa niż 50 % różnicy między:
- kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby;
- kryterium dochodowym rodziny a dochodem tej rodziny.
- kwota zasiłku okresowego nie może być niższa niż 20 zł miesięcznie.

Okres, na jaki jest przyznawany zasiłek okresowy, ustala ośrodek pomocy społecznej na podstawie okoliczności sprawy.

Zasiłek celowy:

Jest to świadczenie fakultatywne przyznawane na podstawie art. 39 ustawy o pomocy społecznej na zaspokojenie niezbędnej potrzeby życiowej, a w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, a także kosztów pogrzebu.

Zasiłek celowy przysługuje:
- osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej;
-  rodzinie, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego rodziny.

ŚWIADCZENIA NIEPIENIĘŻNE

1. praca socjalna,
2. usługi opiekuńcze,
3. specjalistyczne usługi opiekuńcze,
4. kierowanie do domów pomocy społecznej,
5. składki na ubezpieczenie społeczne,
6. sprawienie pogrzebu,
7. poradnictwo specjalistyczne,
8. interwencja kryzysowa,
9. wspieranie społeczności lokalnej,
10. schronienie,
11. posiłek,
12. niezbędne ubranie.

Usługi opiekuńcze świadczone są dla osób samotnych jak również dla osób w rodzinie, które z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymagają pomocy innych osób w codziennym życiu. Usługi obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych życiowych, opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz w miarę możliwości zapewnienie kontaktów z otoczeniem.
 
Kierowanie do domu pomocy społecznej 
Osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności nie mogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.
 
Specjalistyczne usługi opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi – to szczególny rodzaj usług udzielanych wyodrębnionej grupie osób, obejmujący:

- uczenie, rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia poprzez treningi umiejętności społecznych,
- podtrzymywanie zdrowia i profilaktykę nawrotów choroby,
- pomoc w wychodzeniu z izolacji, nawiązywaniu kontaktów międzyludzkich i usprawnianiu funkcjonowania społecznego. 
 
Dożywianie:
Ośrodek realizuje zadania wynikające z ustawy z dnia 29 grudnia 2005r. o ustanowieniu wieloletniego programu „Pomoc państwa w zakresie dożywiania” i w ramach programu realizowane są działania dotyczące  w szczególności zapewnienia pomocy w zakresie dożywiania:

a) dzieciom do 7 roku życia,
b) uczniom do czasu ukończenia szkoły ponad gimnazjalnej,
c) osobom i rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej.

Pomoc z programu może być świadczona w formie posiłku, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności albo świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych.

OSOBY UBIEGAJĄCE SIĘ O USTALENIE NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI LUB STOPNIA NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

O ustalenie stopnia niepełnosprawności można ubiegać się w Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności
ul. Daleka 11a
05-825 Grodzisk Mazowiecki
Tel. 0 22  724 15 70; 0 22  724 09 05

1. Zgodnie z Rozporządzeniem MGPiPS z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności osoba ubiegająca się o orzeczenie niepełnosprawności i stopnia niepełnosprawności składa w Powiatowym zespole w Grodzisku Mazowieckim:
- wniosek
- zaświadczenie lekarskie zawierające opis stanu zdrowia, rozpoznanie choroby zasadniczej i chorób współistniejących potwierdzone aktualnymi wynikami badań diagnostycznych, wydane przez lekarza, pod którego opieką lekarską znajduje się osoba zainteresowana
- inne posiadane dokumenty mogące mieć wpływa na ustalenie niepełnosprawności

2. W przypadku osób ze schorzeniami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, zaburzeniami sprawności intelektualnej, niezbędne jest załączenie do wniosku opinii psychologicznej zawierającej wyniki uzyskane w teście inteligencji
- IQ (iloraz inteligencji) w skali pełnej słownej i bezsłownej
- Psychogram
- Opis przebiegu badania

ZAŁĄCZNIKI

Dorośli:
1. Wniosek o wydanie legitymacji osoby niepełnosprawnej
2. Wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności
3. Zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia

Dzieci:
4. Wniosek o wydanie legitymacji osoby niepełnosprawnej
5. Wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności
6. Zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia